Een museum kan geen halve identiteit hebben

De voorbije weken kreeg ik, in gesprekken met mensen uit het veld, opvallend vaak dezelfde vraag: wat is het M HKA straks nog? Niet in termen van bakstenen, vierkante meters of organigrammen, maar in de kern: blijven we een museum, of worden we iets anders? Het debat over de toekomst van het M HKA wordt vandaag te vaak herleid tot de concrete uitwerking van een projectplan. Dat klinkt zakelijk, beheersbaar, bijna geruststellend: er is een plan, we zullen het uitvoeren, en we evalueren nadien wel. Maar wie het debat ernstig neemt, moet verder teruggaan. Een projectplan is geen neutraal document. Het is de uitvoering van een conceptnota. En precies over die conceptnota, het vertrekpunt van het beleid, heeft het M HKA fundamentele vragen.